گلنار، گلنار، کجايي که از غمتناله ميکند عاشق وفادارگلنار، گلنار، کجايي که بي تو شددل اسير غم ديدهام گهربارگلنار، گلنار، دمي اولين شبآشنايي و عشق ما به ياد آرگلنار، گلنار، در آن شب تو بودي وعيش و عشرت و آرزوي بسيارچه ديدي از من حبيبم گلنارکه دادي آخر فريبم گلنارنيابي اي کاش نصيب از گردونکه شد ناکامي نصيبم گلناربود مرا، در دل شب تار، آرزوي دیدارتا به کي پريشان؟تا به کي گرفتار؟يا مده مرا، وعده وفا، راز خود نگه داريا به روي من، خندهها بزن، قلب من بدست آرچه ديدي از من حبيبم گلنارکه دادي آخر فريبم گلنارنيابي اي کاش نصيب از گردونکه شد ناکامي نصيبم گلنارلب خود بگشا به سخن گلناردل زارم را، مشکن گلنارنشدي عاشق زکجا دانيچه کشد هر شب دل من گلنار شب خواف با آسماننوستالژی نويسنده:علیرضا |  سه شنبه پانزدهم تیر ۱۴۰۰ | 

نه قدرت که با وِی نشينــمنه طاقت که جُز وِی ببينـــمشده است آفت عقل و دينماِی دلارا، سروِ والاکار عشقم چــه بالا گرفتـــهدر سر من جُنون جا گرفتـــهجای عقل عشقت يک جا گرفتهخانه دل به يَغما گرفتهآفت تن، فتنه جــانرهزن دين، دُزد ايمــانترک چشمت، نی زِ پنهانترک چشمت، نی زِ پنهانآشکار، آشکار، آشکارا، اِی نــگاراخانه دل به يغما گرفتــهدر سر من جنون جا گرفتــهسـوزم از سوز دلِ ريشخندم از بخت بد خــويشگريــم از دست بد انديشخواهمش بينـم کــم و بيشگريه راه تماشا گرفتهگريه راه تماشا گرفتهجای عقل عشقت يک جا گرفتهخانه دل به يغما گرفتهجای عقل عشقت يک جا گرفتهگریه راه تماشا گرفتهدمی با شجریان.... نويسنده:علیرضا |  جمعه بیست و یکم آبان ۱۴۰۰ | 

طفیل هستی عشقند آدمی و پری                                    ارادتی بنما تا سعادتی ببریبکوش خواجه و از عشق بینصیب مباش                       که بنده را نخرد کس به عیب بیهنریمی صبوح و شکرخواب صبحدم تا چند                        به عذر نیم شبی کوش و گریه سحریتو خود چه لعبتی ای شهسوار شیرین کار                      که در برابر چشمی و غایب از نظریهزار جان گرامی بسوخت زین غیرت                    که هر صباح و مسا شمع مجلس دگریبیا که وضع جهان را چنان که من دیدم                   گر امتحان بکنی می خوری و غم نخوریبه بوی زلف و رخت میروند و میآیند                   صبا به غالیه سایی و گل به جلوه گریچو مستعد نظر نیستی وصال مجوی                  که جام جم نکند سود وقت بیبصریدعای گوشه نشینان بلا بگرداند                  چرا به گوشه چشمی به ما نمینگریمی صبوح و شکرخواب صبحدم تا چند                        به عذر نیم شبی کوش و ناله سحریدمی با ایرج یسطامی ......